Ochrona lasu

Ochrona lasu jest to dział leśnictwa zajmujący się rozpoznawaniem zjawisk wywołujących szkody w lasach oraz sposobami walki z czynnikami wywołującymi zagrożenia. Działy ochrony lasu:

1. Etiologia leśna – badanie przyczyn powstawania chorób lasu.
2. Profilaktyka leśna – uodparnianie drzewostanów.
3. Higiena lasu – opracowywanie metod likwidacji potencjalnych źródeł chorób lasu.
4. Terapia leśna – leczenie chorób lasu.
5. Ratownictwo leśne – zwalczanie chorób lasu o gwałtownym przebiegu.

W ochronie lasu główną rolę odgrywa zabezpieczanie biocenoz leśnych przed zniszczeniem przez czynniki klimatyczne ( wysokie i niskie temperatury, okiść, huragany, grad, susze, powodzie), antropogeniczne ( pożary lasów, zanieczyszczenia powietrza) i biotyczne (ożywione) zwane też czynnikami organicznymi, pasożytniczymi lub zakaźnymi, a także przed nadmiernym użytkowaniem ściółki, niedoborem lub nadmiarem składników pokarmowych w glebie Jednym z największych zagrożeń dla lasów są owady zwłaszcza te, które wykazują tendencję do masowego występowania w formie gradacji. W zależności od miejsc żerowania i charakteru szkód owady można podzielić na : szkodniki nasion, szkodniki korzeni upraw i młodników, szkodniki pierwotne, wtórne i techniczne drzewostanów iglastych i liściastych, szkodniki nękające, fizjologiczne i fizjologiczno – techniczne. Mniejsze znaczenie mają szkody wyrządzane przez inne zwierzęta takie jak ptaki i ssaki. Objawy i przebieg choroby oznacza się na podstawie zmian wyglądu roślin, zabarwienia, kształtu, zahamowania przyrostów itp. Ochrona lasu przed szkodnikami i chorobami polega głównie na szeroko rozumianej profilaktyce, przestrzeganiu zasad higieny lasu, zwiększaniu oporu naturalnego środowiska i stosowaniu w jak największym zakresie biologicznych i mechanicznych metod zwalczania szkodliwych zjawisk

Zapraszamy także do działu materiały dydaktyczne, z którego można pobrać aktualnie obowiązujące dokumenty w tym Instrukcję Ochrony Lasu